Tuesday, July 5, 2011

ഒരു യാത്രയില്‍

വളരെ തളര്‍ന്ന മനസ്സോടെ ബസ്സില്‍ കയറിയിരുന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല. മൂന്നു മാസമായി ശമ്പളം കിട്ടിയിട്ട്. ഓഫീസിലെ ക്ലെര്‍കിന്റെ വീഴ്ച കാരണം നെറ്റ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് ഇതുവരെ യു ജി സിക്ക് അയച്ചിട്ടില്ല. പത്തു മാസം മുന്‍പ് അപേക്ഷ കൊടുത്തതാണ്. മാസം ഇരുപത്തെട്ടായിരം രൂപ മേടിച്ചു തലശ്ശേരി പട്ടണത്തിലൂടെ ലാവിഷായി നടക്കേണ്ട ആളാണ്. ഇപ്പൊ ഉച്ചയ്ക്ക് ചോറ് മേടിച്ചു തിന്നാന്‍ പോലും ഗതിയില്ല.
ബസ്‌ മെല്ലെ നീങ്ങി...തിരക്ക് കൂടി വരുകയാണ്...ഞാനറിയാതെ ഉറങ്ങിപ്പോയി...
സ്വപ്നം കാണുകയാണോ... ഒരു വൃദ്ധന്റെ ചെവി തുളയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം...
"സീനിയര്‍ സിട്ടിസെന്‍ എന്നൊക്കെ എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നത് വെറുതെയാ... സിനിയരൊക്കെ ഇപ്പൊ ജൂനിയര്‍ സിറ്റിസന്‍ ആണ്. ഓരോരുത്തന്‍ കെടെന്ന് ഉറങ്ങുന്നത് പോലെ അഭിനയിക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ..."
ഈശ്വര... എന്നെ പറ്റിയാണല്ലോ പറയുന്നത്...
എത്രയോ തവണ ഇതിലും തിരിക്കുള്ള സമയങ്ങളില്‍ പല വൃദ്ധന്മാര്‍ക്കും ഞാന്‍ സീറ്റ്‌ ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്‌... അന്നൊന്നും ഒരു നന്ദി വാക്ക് പോലും കേട്ടിട്ടില്ല. ഇന്നാദ്യമായി ചെയ്ത ഒരു തെറ്റ്.. അതും വിശന്നു കണ്ണ് കാണാതെ ചെയ്തുപോയത്‌..... ഞാന്‍ ഞെട്ടി കണ്ണ് തുറന്നു.... അതെ ...വൃദ്ധന്‍ എന്റെ നേരെ രോഷം കൊള്ളുകയാണ്... ഒന്നും പറയാതെ ഞാന്‍ എണീറ്റു...
ഒരു കുറ്റവാളിയെ പോലെ തലതാഴ്ത്തി ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു... നന്മകള്‍ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നതിനേക്കാള്‍ വില തിന്മകള്‍ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതിനാണ്.... നന്മ ചെയ്തില്ലേലും തിന്മ ചെയ്യരുത്....അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ വൃദ്ധന്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയി. മറ്റൊരാള്‍ എന്നെ വകഞ്ഞു മാറ്റി ആ സീറ്റില്‍ കയറി ഇരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് എന്റെ കാല്‍ വിരലുകളില്‍ അയാള്‍ അമര്‍ത്തി ചവിട്ടിയതിന്റെ വേദനയോടെ ഞാന്‍ ബസിന്റെ ഇരമ്പലില്‍ സ്വയം അലിഞ്ഞു.

3 comments:

  1. പ്രിയ സുഹൃത്തുക്കളെ...
    നീണ്ട നാളത്തെ ഇടവേളയ്ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ ബ്ലോഗില്‍ തിരിച്ചെത്തി. എന്താണെന്നറിയില്ല വളരെ ചുരുക്കി മാത്രമേ എഴുതാന്‍ പറ്റുന്നുള്ളൂ. ഇതുവരെ നിങ്ങള്‍ നല്‍കിയ അകമഴിഞ്ഞ പ്രോത്സാഹനം തുടര്‍ന്നും ഉണ്ടാവുമല്ലോ.

    ReplyDelete
  2. തുടരുക. അല്പം കഴിയുമ്പോള്‍ ഒരു ഒഴുക്ക് കിട്ടും.

    ReplyDelete